Porcelana od wieków była obiektem pożądania na dworach królewskich. Chińczycy pilnie strzegli receptur jej wytwarzania. Udało się to dopiero niemieckiemu alchemikowi Bottgerowi czego efektem była założona w 1710 roku pierwsza Manufaktura Porcelany w Miśni. Piotr Wielki od zawsze żywił ogromne zainteresowanie porcelaną i zwoził ją do Rosji z licznych wycieczek po Europie. W końcu zapragnął mieć fabrykę na wzór tej saksońskiej. Realizacją projektu cara zajęła się jego córka Elżbieta. Po wielu latach  w 1744 roku Winogradow rosyjski naukowiec, odkrył tajemnicę produkcji „białego złota”. Jako pierwszy w historii rosyjskiej ceramiki sporządził naukowy opis procesu wytwarzania porcelany. Porcelana rosyjska, wytwarzana przez Winogradowa wyłącznie z lokalnych surowców, nie ustępowała porcelanie produkowanej w Saksonii. W początkowym okresie wymiary pieców pozwalały na wypalanie małych elementów porcelanowych jak filiżanki do herbaty,czekolady,kawy,miseczki na słodycze, solniczki,uchwyty do sztućców, fajki,pisanki. Od 1756 roku po zbudowaniu większego pieca mistrzowie manufaktury zaczęli wypalać większe wyroby typu zastawy stołowe dla dworu cesarskiego.Serwis "Własność jej Królewskiej Mości" jako dowód najwyższego kunsztu w dziedzinie tworzenia porcelany można po dziś dzień oglądać w Ermitażu.